خانه‌ی دوست کجاست؟

بی نهایت حضرت است این بارگاه ... صدر را بگذار، صدر توست راه

آموزش تزویر و پرورش ریاکار

یکی از بستگان که آموزگار مدرسه است برایم تعریف می‏کرد که امسال مراسم ولادت امام علی (ع)، که هم‏زمان بود با درگذشت امام خمینی، در مدرسه‏شان این گونه برگزار شد که ابتدا پرچم ولادت را علم کردند و به دانش آموزان گفته شد که بخندند و در حال دست زدن و شادی کردن چند تا عکس از آنها گرفتند. بعد از آن بلافاصله روی همان پرچم قبلی پرچم مربوط به درگذشت امام خمینی را چسباندند و به بچه‏ها گفتند سرها را به پایین بیندازند و دست‏هایشان را بر روی پیشانی بگذارند. چند تا عکس هم از این بخش مراسم گرفته شد و در مجموع به عنوان گزارشی از یک فعالیت «فرهنگی» به اداره‏ی آموزش و پرورش فرستاده شد.
 مانده‏ام که باید از شوربختیِ هم‏زمان بودن با اینان بنالیم یا از نیک‏بختیِ هم‏زبان بودن با حافظ به خود ببالیم که این بیت از دیوانِ او پس از گذشت هفتصد سال غباری از کهنگی بر آن ننشسته و هنوز تر و تازه است:
درِ میخانه ببستند، خدایا مپسند ... که درِ خانه‏ی تزویر و ریا بگشایند

+ محمد ; ۳:٠۱ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳ آبان ۱۳٩۱
comment نظرات ()